Ümmet mi millet mi? Av kim, avcı kim?

12 yıl önce gündeme gelen ve Abdullah Öcalan tarafından dillendirilen 'ümmet-millet' tartışmaları, Kürt meselesine yönelik çözüm arayışları çerçevesinde yeniden yorumlanıyor. O dönemde Öcalan'ın, 'Demokratik İslami Kongre' adı altında İslami bir heyet toplayarak 'çağdaş İslami ümmet' ve 'millet birliği' gibi kavramları öne sürdüğü belirtiliyor. Bu yaklaşımla birlikte, 'tek millet, tek devlet, tek bayrak' gibi sloganların sorgulandığı ve yerine 'çoklu millet, çoklu devlet, çoklu bayrak' fikrinin ima edildiği ifade ediliyor.

Habere göre, Öcalan'ın bu "çözüm" önerisinin yeni olmadığı, MİT ve hükümet ile yapılan görüşmelerin ilk tutanaklarında da Türkiye-Kürdistan federatif veya konfederatif birliği fikrinin bulunduğu aktarılıyor. Öcalan'ın, Kürt devletini var etmek amacıyla daha geniş bir perspektiften "büyük çözüm" sunduğu, ancak bu çözümün 1400 yıl öncesinin 'Medine Sözleşmesi'ne dayandırılmasının günümüz koşullarında geçerliliğinin tartışmalı olduğu vurgulanıyor. Bu bağlamda, Öcalan'ın her türlü aracı kullanarak Kürt devleti ve Kürdistan oluşumu için çaba gösterdiği, din gibi unsurları da siyasi bir alet olarak kullandığı belirtiliyor.

Öte yandan, bu tür yaklaşımların geçmişte Ahmet Davutoğlu gibi isimler tarafından da 'biz ümmetiz' söylemiyle Türk-Kürt federasyonu veya konfederasyonu adı altında Türkiye'yi birleştirme fikriyle ilişkilendirildiği hatırlatılıyor. Haberde, günümüzün temel gerçeğinin ulusal devlet varoluşu olduğu, ulusal devletin ise vatandaşlarının refahını, canını, malını ve özgürlüğünü korumakla yükümlü olduğu vurgulanıyor. Ümmetçiliğin ise tüm Müslümanları bir görme anlayışı olduğu, ancak dünyada tek bir Müslümanlık anlayışı bulunmadığı ve her ülkenin kendine özgü dini yorumları olduğu ifade ediliyor.

Öcalan'ın elindeki ümmetçilik aracını, Kürt devleti kurmanın bir adımı olarak kullandığı ve iktidara "ümmetçilikle tek devlet, tek millet bir olur mu, olursa ancak zırvalık olur" mesajı verdiği yorumu yapılıyor. Siyasette etik ve ahlaki tutumun zayıfladığı, şaşırtan suskunlukların ardında herkesin pay aldığı günahların yattığına dikkat çekiliyor.