Modern hayat bizi tüketim bağımlısı yapıyor

Eğitiminiz siyaset bilimi ve senaryo yazımı üzerine. Reyting odaklı televizyon dünyasının yapaylığıyla, belgesel çekimlerindeki o yalın gerçeklik arasındaki zıtlık sizde hangi düşünceleri uyandırdı?

- Dizilerdeki karakter derinliğinin azlığı ve dramatik çatışmaların yapaylığı, belgesel projelerine yönelmemdeki en büyük etkenlerden biri. Hikâyeyi yönlendiremeyen, sadece erkek karakterlerin gözünden ele alınan edilgen kadın rollerini oynamaktan hoşlanmıyorum ve bunları reddediyorum. Televizyon dizilerinin dışında, daha özgür ve gerçekçi bir alanda oyunculuğumu icra etmek ve izleyiciye bir şeyler katabildiğimi hissetmek bana büyük mutluluk veriyor.

TRT Belgesel’de yayınlanan “Sınırsız Yollar” ile tamamen senaryosuz bir alandasınız. Bir oyuncu için yazılmış bir karakteri oynamak mı yoksa bizzat kendiniz olarak kamera önünde olmak mı daha zorlayıcı?

- İkisinin de farklı zorlukları var. Senaryoda sayfalarca ezber yapmak zorken, senaryosuz çalışırken kayıtta hazırlıksız yakalanmak; hissettiklerinizi ve edindiğiniz bilgileri o an kafanızda toparlayıp aktarmak büyük bir ustalık gerektiriyor. TRT Belgesel için hazırladığımız “Sınırsız Yollar”da ise kendim olarak kamera önünde olmaktan keyif alıyorum. Aradaki “4. duvarı” kırabildiğimi, seyirciye daha samimi ve özgürce ulaşabildiğimi hissediyorum.

İNSANLAR SEVGİYLE KABUL EDİLMEK İSTİYOR

Sri Lanka’dan Malezya’ya kadar pek çok coğrafyaya temas ediyorsunuz. Büyükşehirlere döndüğünüzde metropol insanının tüketim alışkanlıklarına nasıl bakıyorsunuz?

- Bu farkı en belirgin Sri Lanka’da gördüm; orası kapitalizmin çarkından geçmemiş, tertemiz doğası ve gözlerinin içi gülen insanlarıyla çok bakir bir yer. Onların huzurunu görmek, şehir hayatında ne kadar mutsuz olduğumuzu hatırlattı. Modern hayat, mutsuzluk ve yetersizlik duygularımızı kullanarak bizi tüketim bağımlısı yapıyor. Belki de bu oyunlardan korunmanın yolu, aşırı “hazırda bulma” hâlinden kendimizi mahrum bırakarak “kasıtlı yoksunluk” yaşamaktan geçiyor.

Farklı toplumsal dokulara temas etmek insan ilişkilerine bakışınızı nasıl değiştirdi?

- En değerli gözlemim, insanın her yerde aynı olduğunu görmek oldu. Özellikle çocuklar, sadece eğlenmek, sevilmek ve mutlu olmak istiyorlar. Kültürel farklılıklar kişilerle temas ettiğiniz anda yok oluyor. Nerede olursa olsun insanlar sevgiyle kabul edilmek, anlamak ve anlaşılmak istiyor.

Hızın egemen olduğu bu çağda, dil ve kelimeler sizin için ne ifade ediyor?

- Dil, tarih ve kimlik demektir. Kelimeler arasındaki nüanslar kayboldukça, duygularımızı ve kendimizi ifade etme şansımızı da kaybediyoruz. Eğer “üzgünlük” kelimesini bilmiyorsanız, üzgün olduğunuzu nasıl kavrayabilirsiniz? Bu yüzden dili korumayı, kim olduğumuzu ve hayat deneyimimizin derinliğini korumakla eşdeğer görüyorum.

İki yeni proje geliyor Aynı zamanda bir yapım şirketiniz de var. Önümüzdeki günlerde yeni projeler gelecek mi?

- Evet, İngiltere’de kurduğum bir Film ve TV projeleri üretim şirketim var. Özgün projeler üzerinde çalışmasını çok seviyorum ve oyunculuğunu severek yapabileceğim anlamlı projelerin üretimine aracı olmak hem kendim hem de sektör için yapabileceğim en iyi şeylerden bir tanesi. Hem fikir ve senaryolaştırma bana ait olduğu hem de dışarıdan gelen projeleri geliştirip uluslararası projeler haline getirmek üzerine çalışıyoruz. Şu anda henüz bahsedemeyeceğim ama Türkiye-İngiltere ortak yapımı olacak iki proje üzerinde çalışıyoruz. Burada benim için en önemli olan nokta, hem özgün ve anlamlı projeler üretmek, hem de uluslararası sulara açılıp, uluslararası mecralarda rekabet etmek. Türkiye’yi bu şekilde temsil etmek, hayatımın en büyük gayesini oluşturuyor. Bunun yanı sıra Türkiye’de görüştüğümüz yeni diziler mevcut. Belgesel ve TV dizisinin gerekliliklerini bir araya getirmek aslında o kadar zor değil. Hem tiyatroda oynayan hem de TV’de işi olan oyuncular gibi takvimleri birbirine uyarlamak mümkün. Ben de bu süreç içerisinde bunu öğrendim. Bu sebeple yeni sezonda tekrar dizilere ve film projelerine dönmem olası gözüküyor.