7300 yıl önce Japonya'da meydana geldi: İnsanın yaratıcılığının sınırlarını zorladı

Yaklaşık 7 bin 300 yıl önce, MÖ 5250 civarında Japonya'nın güneybatı kıyılarında Kikai - Akahoya süper volkanının patladığı, bunun da dünya tarihindeki en yıkıcı doğa olaylarından biri olduğu belirtildi. Bilimsel bir araştırmaya göre, 8 üzerinden 7 şiddetinde değerlendirilen bu patlama, büyük depremlere, devasa tsunamilere ve adaları metrelerce kalınlıkta küllerle örten felaketlere yol açtı. Uluslararası bir araştırma ekibi, bu yıkımın ardından yaşanan nüfus hareketlerini ve hayatta kalanların gösterdiği olağanüstü uyum yeteneğini inceledi.

Lund Üniversitesi'nden arkeolog Peter Jordan ve Cambridge Üniversitesi'nden Enrico Crema liderliğindeki ekip, Japonya'dan toplanan 8 bin ila 6 bin 500 yıl öncesine ait 540 arkeolojik örneği inceledi. Radyokarbon tarihlendirme ile elde edilen kemik ve kömür kalıntıları kullanılarak, patlama öncesi ve sonrası nüfus yoğunluğu haritalandırıldı. Elde edilen bulgular, patlamanın merkezine yakın bölgelerin uzun süre yaşanamaz hale geldiğini gösterdi.

Ancak, yıkım alanının hemen dışındaki toplulukların tamamen yok olmak yerine yeni bölgelere göç ettiği, yeni üretim teknikleri geliştirdiği ve radikal sosyal değişimler yaşadığı tespit edildi. Araştırma, ekosistemin en hızlı toparlanan kısmının deniz yaşamı olduğunu da ortaya koydu. İç kesimlerde avlanma imkanlarını kaybeden Jomon avcı-toplayıcıları, hayatta kalmak için kıyı bölgelerine göç ederek denizel besin kaynaklarına dayalı yeni bir yaşam biçimine adapte oldu.

Adanın kuzeyindeki toplulukların ise felakete rağmen büyümeye devam ettiği, bunun da felaket bölgesinden kaçan göçmenlerin bu topluluklara entegre olmasıyla açıklanabileceği belirtildi. Patlama merkezinden uzak bölgelerde bile nüfus artışının geçici olarak durduğu, bunun nedeninin ise patlamanın tetiklediği kısa süreli küresel soğuma ve kül tabakalarının otçul hayvanlar üzerindeki olumsuz etkisi olduğu düşünülüyor. Volkanik küllerle kaplanan otları yiyen hayvanların dişlerinin aşınması, ömürlerinin kısalmasına ve dolayısıyla insan topluluklarının ana besin kaynaklarının kısıtlanmasına yol açtı.

Günümüzde iklim krizlerinin ve aşırı hava olaylarının arttığı bir dönemde, bu araştırma insanlığın ani çevre felaketlerine karşı direnç gösterme, iş birliği yapma ve hayatta kalma kapasitesini anlamak açısından kritik bir tarihsel örnek sunuyor.