Sermayeye ve soyguncuya emekten ve milletten büyük servet transfer

AKP iktidarı döneminde uygulanan politikaların, ekonominin kötü gidişatının yanı sıra emek üzerindeki baskıyı artırdığı ve büyük sermayeye yönelik servet transferlerini beraberinde getirdiği iddia ediliyor. Özellikle grev ve sendikal örgütlenme süreçlerindeki kısıtlamalar, grev ertelemeleri ve fiili grev yasakları nedeniyle emekçi ücretlerinin baskılandığı öne sürülüyor.

Bu durumun, milyonlarca işçinin emeğinden çalınan önemli miktarda paranın büyük sermayeye aktarılmasına yol açtığı belirtiliyor. AKP'nin "genel sağlık" ve "milli güvenlik" gibi gerekçelerle grevleri sıkça 60 gün süreyle ertelediği, bu ertelemelerin Yüksek Hakem Kurulu'na gitmesiyle fiilen grev yasağı anlamına geldiği vurgulanıyor. Stratejik sektörlerde çalışan 200 binden fazla işçinin bu yasaklardan etkilendiği ve haklarından daha düşük zamlar alabildiği ifade ediliyor.

15 Temmuz darbe girişimi sonrası ilan edilen OHAL sürecinde çıkarılan KHK'larla "ekonomik ve finansal istikrar" ile "şehir içi toplu taşıma hizmetleri" gibi gerekçelerin de eklenmesiyle grev yasaklarının arttığı belirtiliyor. 2002'de yaklaşık yüzde 57 olan sendikalaşma oranının, AKP'li yıllardaki düzenlemeler, kayıt dışı istihdam ve işçi sayısındaki büyümesine rağmen yüzde 14'lere gerilediği rapor ediliyor. Özel sektördeki işçilerin yaklaşık yüzde 95'inin toplu sözleşme korumasından yoksun olduğu ve asgari ücretle veya kayıt dışı çalıştırıldığı ifade ediliyor.

Nihayetinde, iktidar yetkililerinin grev yasaklarını iş dünyasına ve sermayeye bir "güvence" olarak sunduğu, hatta dönemin Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan'ın 2017'de yabancı yatırımcılara, grev ertelemeleri yoluyla müdahale ettiklerini söylediği aktarılıyor. Milli gelirde emeğin payının 2022'de yüzde 28.3'e düştüğü, 2016'da yüzde 36.3 ile zirveye ulaştığı ancak sonrasında, özellikle 2018'deki sistem değişikliği ve 2021'deki "nas" politikasıyla birlikte emeğin payında büyük bir düşüş yaşandığı ve kitlesel yoksullaşmanın başladığı iddia ediliyor.