Uzmanlar uyarıyor, okula gitmek istemeyen çocuğa inatçı deyip geçmeyin: Altından zorbalık çıkabilir

Uzmanlar, çocukların okula gitmeyi reddetme davranışlarının 'inat' olarak değerlendirilmemesi gerektiği konusunda uyarıyor. Klinik Psikolog Buse Başakgil, bu tür durumlarda ağlama, karın ağrısı, baş ağrısı gibi fiziksel şikayetlerin veya ebeveynden ayrılmak istememenin ardında ayrılık kaygısı, sosyal kaygı, akademik başarısızlık korkusu, öğrenme güçlükleri ve akran zorbalığı gibi çeşitli nedenler olabileceğini belirtiyor.

Başakgil'e göre, her okul reddi 'okul fobisi' anlamına gelmez. Öncelikle çocuğun okula gitmesini engelleyen kaygının kaynağını anlamak büyük önem taşıyor. Bir çocuk anneden ayrılma korkusu yaşarken, diğeri akranları tarafından dışlandığı için okuldan kaçınabilir. Bazı çocuklar ise derslerde başarısız olma veya sınıf içinde küçük düşme endişesi taşıyabilir.

Bu nedenle, "Korkacak bir şey yok" demek yerine, çocuğa "Okulda kendini güvende hissediyor musun?" gibi sorular yöneltmek daha yapıcı bir yaklaşım olacaktır. Okuldaki olumsuz bir deneyim, çocuğun gözünde okulu bir 'tehdit' unsuru haline getirebilir. Özellikle okul günlerinde artan ve tatillerde azalan fiziksel şikayetler (karın ve baş ağrısı gibi) dikkatle değerlendirilmeli, ancak bu şikayetler için mutlaka tıbbi yardım alınmalıdır.

Okul uyum sürecindeki temel amaç, çocuğun kaygısını tamamen yok etmek değil, onun kaygıyla başa çıkabilme becerisini geliştirmektir. Bunun için vedalaşma rutinini kısa ve sakin tutmak, çocuğun duygularını küçümsememek, sabah rutinini öngörülebilir kılmak ve okulu bir ceza veya tehdit unsuru olarak kullanmamak gibi adımlar atılabilir. En önemlisi, "Okula gitmek istemiyorum" diyen çocuğa "Okulda sana en zor gelen şey ne?" diye sorarak asıl nedeni anlamaya çalışmaktır.