Okuma kültürü

Okuma eylemi, bireyin kendi iç dünyasında yeni ufuklar açmasını sağlayan güçlü bir eylemdir. Kişinin okuduğu her satır, kendi içinde yeni bir dünya kurmasına ve anlatıdaki karakterlerle özdeşleşerek olayların akışına kendini bırakmasına olanak tanır.

Yaşamında okumayı bir alışkanlık haline getirenler, kitaplardaki her olayla birlikte kendilerine bambaşka bir evren yaratırlar. Bu evrenin anahtarı ise onlarda gizlidir ve bu, kişinin hayal gücüyle beslenir. Çocuk okurlar, hayal ettikleri sürece yaşadıkları gerçeğinden yola çıkarak, yarattıkları dünyanın düşlemleri içinde hayatlarını sürdürürler.

Nobel Edebiyat Ödülü sahibi William Faulkner'ın bir öğrenciye verdiği "Dördüncü kez oku!" yanıtı, okuma eyleminin derinliğini ve katmanlılığını gözler önüne serer. Okuma, yazar ile okur arasında kurulan karşılıklı bir etkileşimdir. Öğrencilerin soruları ve yazarların yanıtları, bir tür kültürel dayanışma örneğidir ve bu etkileşim, toplumsallaşmayı beraberinde getirir.

İnsanın yeteneklerini geliştirip yaşadıklarını üretime dönüştürmesi, tamamen kendi elindedir. Bu bilince ulaşan bireyler, kültürle beslenme gereği duyarlar. Doğa bize varoluşu sunarken, ondan bir şeyler almak ve ona bir şeyler katmak, tamamen kültürel bir çabanın ürünüdür. İnsan, bedenini ve zihnini sanat ve bilgiyle donatarak bu sorumluluğu yerine getirebilir. Sanattan uzak kalmak, güzellikleri kendine yasaklamak anlamına gelir ve hayatı köreltir.

Perulu yazar Mario Vargas Llosa'nın belirttiği gibi, edebiyat aklı ve sağduyuyu geliştirirken, yaratıcılık süreci sezgi, duyarlılık ve eleştirel bakış açısını da beraberinde getirir. Yaratıcı olmanın yolu ise okumak ve yazmaktan geçer. André Gide'in de vurguladığı gibi, dünya ile sanat arasında ince bir bağ vardır; sanat, ancak sözü edildiğinde var olur ve insan, bu sanat dünyasını anlamlandırarak kendi yaşam sürecine anlam katar.