Kendisini ‘Cumhuriyet çocuğu’ olarak nitelendiren Fahamettin Akıngüç bugün uğurlanıyor

Kültür Okullları’nın kurucusu ve onursal başkanı “Cumhuriyet çocuğu” Fahamettin Akıngüç’ü, gazetemizde eğitim muhabiri olarak başladıktan sonra 1990’lı yılların başında tanıdım. “Haber kaynağı-muhabir” ilişkimiz, bir süre sonra farklı bir yola girmeye başladı. Çok iyi bir Cumhuriyet okuru olan Akıngüç, haberlerimin en titiz takipçisi, en tarafsız eleştirmeni, en yol gösteren rehberiydi. Cep telefonsuz yıllarda, haberimin çıktığı günlerde geç kalacağım korkusuyla koşa koşa gazeteye gelirdim çünkü bilirdim ki en geç saat 09.00’da Fahamettin Bey notlarını almış olarak beni arar, önce yazımla ilgili görüşlerini söyler sonra da eğitim üzerine sohbete başlardık. Türkiye ve dünyada eğitimde ne olup bitiyorsa o kadar iyi bilirdi ki her zaman yeni bilgilerle, yeni fikirlerle dolu olarak telefonu kapatırdım. Bu sohbetlerimizi belli aralıklarla da yüzyüze yapardık

8 Ocak 1926 yılında İstanbul’da doğan inşaat yüksek mühendisi Fahamettin Akıngüç, 1960 yılında İstanbul’da, dönemin eğitim alanında kurulan ilk özel okullarından olan Kültür Koleji’ni kurdu ve bundan sonraki tüm yaşamını yalnızca eğitim sektöründe geçirdi. Akıngüç, yaptığımız bir söyleşide “Kültür Koleji’ni neden kurdunuz” sorusunu şöyle yanıtlamıştı:

“Kültür Koleji’ni kurma nedenim için tek bir şey söylemek çok zor. Biraz o günün şartları, belki babasının mirasını en doğru şekilde yaşatmak, onun hayalini gerçekleştirmek isteyen, hatta ona özenen evlat psikolojisi, belki okumaya duyduğum derin sevgi, belki ailemi, kendimi hem maddi hem saygınlık anlamında en az mühendislik kadar tatmin edebilecek bir iş yapmak kaygısı. Bir Cumhuriyet çocuğu olarak, iyi eğitimin insanın, ülkenin yaşamını nasıl değiştirebileceğini bire bir tecrübe etmiş olmam. Hepsi, Kültür Koleji’nin kuruluş nedeni olabilir. Hedefim, yaptığım her işte olduğu gibi, bir fayda, bir değer üretebilmekti.”

1980 sonrasında Kültür Koleji’nin yanı sıra Kültür 2000 Koleji’ni, daha sonra 2 ilköğretim okulu, 2 lise,1 fen lisesi ve 6 anaokulu kurarak Kültür Okulları Topluluğu’nu oluşturan Akıngüç, 1989 yılında, ailesi ile birlikte Kültür Koleji Eğitim Vakfı’nı (KEV) kurarak İstanbul Kültür Üniversitesi’nin kuruluş çalışmalarını başlattı ve 15 Temmuz 1997 tarihinde kurulan kurumun 2009 yılına kadar mütevelli heyet başkanlığını yürüttü.

100 yaşında yaşamını yitiren Fahamettin Akıngüç için bugün ilk tören saat 14.00’te Kültür Üniversitesi Akıngüç Oditoryumu ve Sanat Merkezi’nde düzenlenecek. Akıngüç, Ataköy 5. Kısım Ömer Duruk Camisi’nde ikindi vakti kılınacak cenaze namazının ardından Kozlu Aile Mezarlığı’na defnedilecek.

Akıngüç’ün kızları babalarını anlattı:

“Babam yaşamaya tutkundu. Akıp giden zamanı duyar, dinler ancak sınırlara inanmazdı. 50 yaşından sonra tenise başladı. 70’inde üniversite kurdu. Olumlu bakış açısını, her şeye rağmen tercih edilen saflığı bana babam kazandırdı. Kindarlıktan uzak hoşgörü ile affeden kocaman bir yürek. Takım çalışması, üretme coşkusu, emeğin kıymeti, değerler, vicdan, empati… Hep babamdan öğrendim. Tek tesellimiz, ondan öğrendiklerimiz. Bugünlere getirdiği Kültür markası, anayasası, çocukları ve gençleri, öğretmenleri, kitapları bize emanet.”

“Kültür Koleji, Kültür 2000 Koleji, Kültür Koleji Eğitim Vakfı, İstanbul Kültür Üniversitesi onun eserleri. Büyük bir Kültür Ailesi inşa etti. ‘Eğitim bir finans işi olduğu kadar bir gönül işi’ derdi. Gönlüne çok fazla okul, öğrenci, öğretmen, aile, dost, arkadaş sığdırdı babam. Böylesine güzel bir insanın evladı ve öğrencisi olduğum için hayata teşekkür borçlu kalacağım.”

“Bu dünyaya bir Fahamettin Akıngüç geldi. Çocuklar ve gençler için şahane bir Kültür öyküsü yazıp gitti. Bizlere öğrettiklerinin, aktardıklarının, bıraktığı hislerin tarifi çok zor. Kültür’ü yalnızca bir okul olarak değil bir aile ruhuyla inşa etti ve bunu hepimize derinden hissettirdi. Kültür’ü hümanist ilkeleriyle bugünden çok daha ileriye taşımak için kendisinden aldığımız güçle devam edeceğiz.”

Akıngüç’ten “Bir okulun en önemli niteliği ne olmalıdır” sorusunun yanıtı:

“İyi okul için herkesin kendine göre bir tanımı var. Ailenin, öğretmenin, öğrencinin iyi okul tanımı farklıdır. Son yıllarda anaokulundan üniversiteye iyi okulun tanımını reklamlardan öğreniyoruz. Öğretim yapmak, bilgiyi aktarmanın reklamı olmaz. Bu zaten okulların ödevidir. Oysa iyi okulun tanımı evrenseldir. İyi okul her şeyden önce, hümanist değerlerle kuşatılmış olmalıdır. Bireyi; araştıran, bulan, sorgulayan, izleyen, gözleyen, özetle düşünmeyi öğreten, bireysel özellikleri ve yetenekleri göz ardı etmeyen okullar iyidir. İnsanı, başarıyı girdi- süreç-çıktı gibi bir formülle değerlendiren anlayışlar var. Oysa eğitim işinin malzemesi insandır. Malzemeye göre çalışma sonuç verir. İnsana yatırım yapan okul iyidir. Yalnızca öğrenciye değil, öğretmenine hatta erişebildiği ölçüde ailelere düşünce ve bilgi anlamında yatırım yapmak, katkı sağlamak için efor gösteren okul iyidir.

En önemlisi bilimsel, nitelikli eğitim verilmesidir. Çocukların ulusal eğitimle yetinmemesi gerekir.”