‘Biz de dünya şampiyonuyuz, bizi de görün’

Ecrin Çokhamur (18) nisan ayında Bulgaristan’da düzenlenen 5. Dünya Taijiquan (Thai Chi) Şampiyonası’nda üçüncü kez dünya şampiyonu oldu. Başarılı wushu kung fu sporcusu geçen hafta yaptığı “Tüm Türkiye futbol milli takımımız elendi diye üzülürken sen tek sporun futbol sayıldığı ülkende üçüncü dünya şampiyonluğunu almışsındır” paylaşımıyla sosyal medyada yankı uyandırdı. Birçok kişi Çokhamur’un elinde Türk bayrağı tuttuğu fotoğraf karesini destek mesajlarıyla paylaştı.

Wushu kung fu, Ecrin Çokhamur için bir aile sporu. İkiz kardeşi (Ceylin) de bu sporu yapıyor. Ama ailede ilk başlayan anneleri Emel Çokhamur. Sakarya’da yaşayan Ecrin’e ulaştık, hem wushu kung fu’nun bilinmeyen yönlerini hem de onu dünya şampiyonluğuna taşıyan hikâyesini konuştuk.

◊ Üçüncü kez dünya şampiyonu oldunuz. İlk kez kürsüye çıktığınız anla kıyasladığınızda bugün ne hissediyorsunuz?

İlk dünya şampiyonu olduğumda çok mutlu olmuştum. Ardından ikincisi geldi, şimdi üçüncü kez bu gururu yaşıyorum. Ama her seferinde heyecanım ve mutluluğum azalmıyor, aksine artıyor. Ülkemi gururlandırmak tarifsiz bir duygu.

◊ Wushu kung fu nedir, ardında nasıl bir felsefe var?

Wushu bir Çin savunma sanatı. İki dala ayrılıyor; tao ve sanda. Sanda’da dövüş var. Ben tao yapıyorum, gösteri şeklinde. Savunma hareketlerini öğrenip hakemlerin karşısında sergiliyoruz. Sonra puanlanıyoruz. Wushu tamamen savunma hareketleri üzerine kurulu.

◊ Yani biriyle dövüşmüyorsunuz?

Hayır, birine vurmuyorum. Tao halısına çıkıyoruz, bazen müzikli bazen müziksiz performans sergiliyoruz. 73 hareket öğretiyorlar. Hiç durmadan onları yapıyoruz. Zıplamalar, elsiz taklalar... Taklalı ve taklasız savunma hareketlerimiz var.

◊ Wushu kung fu’yla filmlerden bildiğimiz kung fu arasında nasıl bir fark var?

‘Karate Kid’ gibi filmlerde görmüşsünüzdür, Çinliler ip şeklinde dizilip sonra hepsi aynı savunma hareketlerini yapmaya başlıyor. Ardından ringe çıkıyorlar. Kung fu’da genelde karşılarında biri oluyor ve dövüşüyorlar. Biz sadece gösteri hareketlerini yapıyoruz. Kung fu’nun ana noktası aslında wushu’dan geliyor. Wushu’daki savunma hareketlerini bilmeden ringe çıkıp dövüşemezsiniz. İkizlerin birlikte halıya çıktıkları oluyor (solda). Ecrin (altta, sağda) ve Ceylin 7 yaşındayken anneleri Emel Çokhamur’la.

◊ Türkiye’de çok yaygın olmayan bir spor dalı. Siz nasıl tanıştınız?

İlk kez bir arkadaşım aracılığıyla öğrendik. Ailece daha önce hiç duymamıştık. Gidip birkaç hafta sporu gözlemledik. Seyir zevki çok yüksekti. İnsanlar kılıç, mızrak, sopa kullanıyordu. Ben ve ikizim o zaman 7 yaşındaydık. Spor yapmak ilgimizi çekmiyordu, oyun çağındaydık. Annem önce başladı bizi de teşvik etmek için. Sonra biz de başladık.

◊ İkiziniz ve anneniz de yarışmalara katılıyor mu?

Evet, ikizim Ceylin’in de dünya şampiyonlukları var. Annem (Emel Çokhamur) yarışmıyor, Wushu kung fu branşında uluslararası hakem.

◊ İkizinizle birlikte yarışmak nasıl bir duygu?

Birimiz halıya çıkarken öteki video çekiyor, sürekli birbirimize bağırıyoruz “Yapabilirsin” diye. Hatta bazen karşılıklı halıya çıkıp yelpaze alanında dulyen (duiliàn) kategori çiziyoruz (elde Çin yelpazesiyle iki kişinin karşılıklı koreografik hareketler yapması).

◊ İlk başladığınız günlerde “Ben bu sporda çok iyi olabilirim” dediğiniz bir kırılma anı oldu mu?

İlk Türkiye şampiyonamda 7 yaşındaydım. İkinci oldum ve çok üzüldüm. O gün kendime “Bir dahakine birinci olacağım” dedim. Daha ciddi çalışmaya başladım. Sonraki Türkiye şampiyonamda birinci oldum.

Düzen ve disiplin kattı. Normalde çok düzensiz bir insandım. Ayrıca sadece spor değil, ahlakı da öğretiyorlar. İnsanlara nasıl yaklaşmamız gerektiğini, mütevazılığı, sabrı...

◊ Dünya şampiyonluğu seviyesine gelmek için nasıl bir antrenman düzeni gerekiyor?

Dünya şampiyonalarından önce 3-4 aylık kampa giriyoruz. Federasyon başkanımız Abdürrahim Aküs ve başantrenörümüz Fatma Aküs bize Çin’den dünya şampiyonu hocalar getiriyor. Sabah, öğlen ve akşam antrenman yapıyoruz. Sabah 3 saat, öğlen 3 saat, akşam 2 saat. Bu 3 ay boyunca devam ediyor.

◊ Okul hayatınızı nasıl yürütüyorsunuz?

Liseyi fen lisesinde okudum. Yarışmalar genelde yazın olduğu için bir avantajdı. Son ay okula gidemediğim oluyordu ama zaten öğretilen konular bitmiş oluyordu. Evde eksiklerimi tamamlıyordum. YKS’ye girdim, şimdi sonuçları bekliyorum.

◊ Çevreniz wushu kung fu yaptığınızı öğrendiğinde nasıl tepkiler veriyor?

Başlarda “Ne sporuyla uğraşıyorsun” diye sorduklarında ‘Wushu’ deyince anlamıyorlardı. “Fuşi mi, suşi mi” gibi şeyler söylüyorlardı. İsmini zar zor ezberlettim. Sonra başarılarımı görünce “Keşke biz de küçükken ailemiz tarafından desteklenseydik de böyle bir spora başlasaydık” demeye başladılar.

◊ Bundan sonraki hedefiniz nedir?

Wushu şu an yarı olimpik, birkaç seneye olimpiyatlara girecek. En büyük hedefim wushu’nun tam olimpik hale gelmesi ve olimpiyat şampiyonu olmak.

‘Sosyal medyadan çok büyük destek gördüm’

◊ Futbolla ilgili siteminiz sosyal medyada çok ilgi çekti...

Benim asla sporları birbiriyle karşılaştırmak gibi bir amacım yoktu. Biz de wushu milli takımı olarak dünya şampiyonasında yarışıp şampiyon olduk ama çok gündem olmadı. Bugünlerde herkes futbol konuşuyor çünkü Dünya Kupası ’nda yükselemedik. Ben de “Sadece yenilgilerimizi değil, mutlu olabileceğimiz başarıları da konuşabiliriz” dedim. Voleybol var, wushu var... Biz de dünya şampiyonuyuz. Bu kadar konuşulmamış olmamız zoruma gitti.

◊ Paylaşımınızın bu kadar ilgi göreceğini tahmin ediyor muydunuz?

Bu kadar ilgi göreceğini tahmin etmemiştim. Bir anda oldu. Sosyal medyada çok büyük destek gördüm. “Üzülme, biz sizi de destekliyoruz” gibi bir sürü mesaj almaya başladım. Bu beni çok mutlu etti. Artık herkes tebrik ediyor. “Bireysel sporlar da var” yazıyorlar. O konuda amacıma ulaştım.

‘O pullar, renkler hep gösteriş için’

◊ Wushu yaparken giydiğiniz kıyafetler oldukça havalı görünüyor. Farklı renklerdeki bu özel kıyafetlerin bir anlamı var mı?

İsteyen istediği rengi giyebilir. Tao kıyafeti diyoruz onlara, ipekten yapılıyor. Tao kıyafetlerimiz aşırı rahat. Zaten bizim o hareketleri sergileyebilmek için çok rahat şeyler giymemiz gerekiyor. Çünkü gerçekten hem esneklik sergiliyoruz hem de atlıyoruz, zıplıyoruz... Onun dışında kıyafetlerin üstündeki pullar, renkler hep gösteriş için. Hocalarımız Çin’den temin ediyorlar. Biz de Türkiye’den o şekilde alıyoruz.