İtibar...

“İtibar” , özellikle de “devletin itibarı” söz konusu olduğunda Türkiye’yi yönetenler ile geri kalan 86 milyon yurttaş arasında ciddi bir anlayış farkı olduğu; 7-8 Temmuz tarihlerinde Ankara’da yapılacak NATO zirvesi vesilesiyle ülkemiz adına utanç verici görüntüler eşliğinde bir kez daha ortaya çıktı.

Bu zirve toplantıları periyodik olarak üye ülkelerden birinin ev sahipliğinde yapılır. Ev sahibi ülkenin yükümlülüğü, konferansın teknik altyapısını eksiksiz tamamlamak ve konukları ülkemizin ev sahipliği konusunda memnun ve mutlu kılmaktır. Bunun gereği; çağımızda artık standart hale gelmiş olan konfor ve güvenlik önlemlerini, konukları ve toplantının yapılacağı şehir halkını -mümkünse- hiç rahatsız etmeyecek şekilde almaktır.

Benim gazeteciliğe başladığım 1952 yılında konuştuğumuz polis amirleri Türkiye’nin demokratik sisteme geçtiği 1946’dan önceki tek partili yıllarda cumhurbaşkanı ve başbakan gibi önemli kişiler Ankara dışına çıkıp bir ili veya bir yeri ziyaret ettiğinde polisin ilk tedbir olarak o şehirde yaşayan potansiyel kriminallerle içki ve uyuşturucu bağımlılığı olan kişileri toplayıp o ziyaret bitinceye veya tören tamamlanıncaya kadar gözaltında tutmak olduğunu söylerlerdi. Biz de bunları hayretler içinde kınar ve Türkiye o günleri geride bıraktı diye sevinirdik.

Oysa 2026 yılında yani insan hakları, hukukun üstünlüğü ve bireysel özgürlüklerin konuşulmadığı bir dakikamızın geçmediği, bazılarının “Türkiye Yüzyılı” nı yaşadığımız iddiasıyla şişindiği bu tarihte görüyorsunuz ki aralarında “ülkemizde yeşil ve toprakları verimli hale getirilmiş bir Tükiye yaratmak ”tan başka hiçbir amacı olmayan TEMA Vakfı gönüllüsü ( Cumhuriyet ’e göre 15, Sözcü gazetesine göre 45 kişi) “tedbiren” gözaltına alınmışlar. Gazetelerde bunlardan bazılarının “tutuklanma” istemiyle sulh ceza mahkemesine gönderildiği de yazıldı.

Bu anlattıklarımız, hiçbir uygar ülkede düşünülemeyecek olan tedbiren gözaltına alma rezaletiyle ilgili bölüm. Oysa konukların göz zevkini de düşünen yöneticilerimiz hızlarını alamayıp konuk arabaların geçmesi söz konusu olabilecek yolların etrafındaki evlerden boyası badanası biraz eskimiş görünenlerin önüne büyük panolar koyarak konukların göz zevkini de korumuşlar.

İyi de 23 yıldır ülkeyi yönetirken bu şehirlerde hayvanların değil, insanların da yaşadığını ve yaşayacağını hiç düşünmediniz mi diye sormak hakkımız değil mi?

Devletin itibarını korumak gayretiyle yürürlüğe konan bu saçmalıklar orada dururken bu konuya biraz daha yakından bakmakta yarar var:

Devletin itibarı böyle görgüsüzce alınan önlemlerle değil, pasaportlarınızın bir yabancı ülkeye gittiğinizde gümrük kontrolünü yapan görevli elinde üç kere dolanmadan, “Bu sahte mi değil mi?” kuşkusuna uğramadan geçmenize imkân verildiği zaman vardır.

Uluslararası ihtilaflarda yerli yersiz “arabulucu” veya “düzenleyici” rolü üstlenmeye kalktığınızda önerinize kulak veriliyorsa vardır, verilmiyorsa boşuna çırpınarak itibarlı görünemezsiniz.

Hazine’de para yokken 2 bin 550 adet yeni yolcu uçağı almaya kalkarsanız itibarınız yükselmez. Çünkü insanlar göstermez ama gülerler.

Önümüzdeki rapor, iktidarın “Türkiye Cumhuriyeti’nin anayasada güvence altına alınmış laik temelleriyle bariz bir tezat oluşturan, dini bir yaklaşıma dayalı geriletici bir ahlak gündemini toplumun her kesimine aşılama biçiminden” duyduğu endişeyi dile getirmiş.

“Bizim 68’liler” kuşağının ruhunu boğmaya dönük, Deniz Gezmiş’ler, üç fidanın bin bir dolap çevrilerek idam edilişlerine; “üçe üç” nidaları ile kapıları açmanın boşuna olmaması gibi...

Adalar Belediyesi’ne, Seferihisar Belediyesi’ne, Bornova Belediyesi’ne ve Şile Belediyesi’ne yönelik gerçekleştirilen operasyonları görmüşsünüzdür.

“İtibar”, özellikle de “devletin itibarı” söz konusu olduğunda Türkiye’yi yönetenler ile geri kalan 86 milyon yurttaş arasında ciddi bir anlayış farkı olduğu; 7-8 Temmuz tarihlerinde Ankara’da yapılacak NATO zirvesi vesilesiyle ülkemiz adına utanç verici görüntüler eşliğinde bir kez daha ortaya çıktı.

Türkiye’de halk, AKP iktidarının kurduğu baskı rejimine karşı nasıl mücadele edileceği konusunda bir çaresizlik yaşıyor.

CNN Türk’ün Washington temsilcisi Yunus Paksoy, Beyaz Saray’da ABD Başkanı Donald Trump’a sormuş...

Al Pacino, Keanu Reeves, Charlize Theron’un oynadığı Şeytanın Avukatı, Andrew Neiderman’ın gerilim romanından uyarlanan 1997 yapımı bir filmdi.

Bir zamanların tanınan gazetecisi Baki Süha Edipoğlu, Necati Cumalı ile ilgili anısını “Bizim Kuşak ve Ötekiler” kitabında şöyle aktarır...

Yaz aylarının gelmesiyle birlikte, kültür sanat etkinliklerinin afişlerini her yerde görmeye başladık; festivallerin, konserlerin, kitap fuarlarının, dinletilerin...

Dünyada borsa, bugün bildiğimiz o karmaşık dijital ekranlardan çok uzakta; tahta rıhtımlarda, tuzlu deniz kokusunun arasında ve bilinmeze yelken açan ticari gemilerin etrafında şekillendi.

“İtibar”, özellikle de “devletin itibarı” söz konusu olduğunda Türkiye’yi yönetenler ile geri kalan 86 milyon yurttaş arasında ciddi bir anlayış farkı olduğu; 7-8 Temmuz tarihlerinde Ankara’da yapılacak NATO zirvesi vesilesiyle ülkemiz adına utanç verici görüntüler eşliğinde bir kez daha ortaya çıktı.

Türk toplumunun yaygın kültürü, her çocuğa önce anne babasına saygı duymayı hemen sonra da aynı saygı ve bağlılığı öğretmenine göstermeyi öğretir.

CHP içindeki itiş kakış maalesef giderek dozunu artırıyor.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 36. Dairesi “görevsizlik” kararı verseydi sorun şimdiye kadar çoktan çözülmüş ve ne CHP ne de siyasi hayatımız bu kadar büyük bir çalkantı içine düşerdi.

Aylardır konuşulan “Mutlak butlan kararı verilir mi, verilmez mi?” tartışması nihayet bitti.