Oyunculuğa başlama sebebim Cevriye

◊ Seni “Cevriye Müzikali” ile tanıdık. Bu yolculuğa başlama hikâyen nedir?

- Çocukluğumda Ankara’da yaşıyorduk, Antalya’da ise yazlığımız vardı. Anneannem beni okullar kapanmadan bir süre önce alıp oraya götürüyordu.

◊ İnternette babanın Rus olduğu yazıyor. Ama soyadın Türközer. Nasıl oluyor?

- Melezim ben. Babamlar Gürcü. Babaannem Gürcü, dedem Laz. Muhteşem bir kırmayım. O yüzden babaannemler orada da yaşıyor. Bizim aile bağlarımız kuvvetli. Hâlâ Gürcistan’da çok akrabamız var. Mükemmel bir anne babaya sahibim. Hayattaki en büyük kırmızı çizgim onlar.

◊ Hep desteklediler o zaman oyuncu olmanı.

- Çok... Annem hep istiyordu, çünkü o da Ankara Sanat kökenli. Annem, dayım, kuzenlerim konservatuvarlı. Babam, 2-2.5 yaşında baleye verdi. Dolayısıyla sanat hep hayatımdaydı ama babamın oyunculukla çekinceleri vardı. Annemin desteği ve babamı egale edişi bu konuda takdire şayan. Hep arkamda destekçimdi. Hâlâ da öyleler. Her projemde mutlaka en önde onlar olur. Totemimdir zaten. Annemle babamı görmeden çıkmam sahneye.

“ÇOK GÜZEL KIZ” DEYİP OKULA ALMADILAR

◊ Baban çekincelerinde haklı çıktı mı? Sen bu işin zorluklarını yaşadın mı?

- Çok... Mesela konservatuvarda hep Mimar Sinan vardı kafamda. O sırada ismini vermeyeyim, başka bir üniversitenin sınavı oldu. Hocam, “Önden ona gir. Hazırlık olsun” dedi. Sınavı kazanamadım. Sebebini öğrendiğimde ise büyük şaşkınlık yaşadım. Bölüm başkanı, “Zaten çok güzel bir kız. Niye okusun ki? Gitsin mankenlik yapsın, oradan sektöre girer. O yüzden almadım” demiş. Güzel olduğum için elendim. Böyle bir saçmalık olabilir mi?

◊ Bu olayı yaşayınca hevesin kırıldı mı?

- Yok. Ailemde sanatla iç içe çok insan olduğu için başıma gelecekleri az çok biliyordum. Dayım da oyuncu, o da şu an Ankara’da bir devlet konservatuvarında hoca. Her şeye hakimdim. Bana “Sektörde bunlar olacak, başına bunlar gelecek. Ailen olarak en az hasarla çıkmanı sağlayacağız ama işimiz çok sert bir psikolojiye, çok büyük bir mental sağlığa sahip olmayı gerektirir” diye önden söylemişti.

◊ Peki o sınavdan elendikten sonra ne yaptın?

- Ordu Üniversitesi’nin sınavının olduğunu öğrendim. Babaannem de orada yaşıyordu. Dedem vefat ettikten sonra yalnız kalmıştı. Onunla birlikte yaşarım diye tamam dedim. Ordu benim konfor alanımdı. Çok da güzel hocalar tanıdım.

◊ Okul bitince İstanbul’a geldin. İlk maceran hangi projeyle başladı?

- Tekden Film ’in TRT için çektiği “Kızıl Elma”da başrol oynadım. Başrol olarak başlamak çok keyifli bir durumdu. Onun ardından bir sinema çektim. Sinemadan sonra bir projede eşimle tanıştım. İçimde hep yapım tarafında olma isteği vardı. İş bir anda buna evrildi. Eşimle birlikte çalışmaya başladık. Dedim ki acaba bir müzikal mi yapsak? Ve bugün buradayız.

BU MÜZİKALİ YAPMADAN ÖLMEYECEKTİM

◊ Bu müzikalin “Cevriye Müzikali” olmasına nasıl karar verdiniz?

- Bu oyun benim oyunculuğa başlama sebebim. 2008’de bu oyunu Feray Darıcı’dan izlediğimde “Bir gün bu sahnede bu oyunu ben oynayacağım” dedim. O zaman rahmetli Gülriz (Sururi) Hoca “Tamam yap, senin rejini ben yapacağım” demişti. Ömrü vefa etmedi. Bunu yapmadan ölmeyecektim ben. Yani hayatta iki hedefim var. Biri bu, biri de olacak önümüzdeki dönemlerde inşallah.

- O da şimdi hazırlıklarını yaptığımız iş. Netleşmeden paylaşmayayım. Dizi film. Uzun süredir üzerinde çalışıyoruz. Sadece Cevriye biraz onun önüne geçti.

◊ Daha önce Cevriye’nin çok örnekleri olmuştu. 2026 model Cevriye nasıl?

- Bir kere her şeyden önce şu an hayatta olan ya da olmayan, katledilen ve büyük zorluklar yaşayan kadınların yüküyle başlatıyoruz oyunumuzu. Bizim Cevriye’mizin en büyük farkı bu. Biz eğlenceli bir tiyatrodan ziyade bir amaca hizmet ediyoruz. Kadın problemlerini, kadın sorunlarını anlatıyoruz.

Suat Derviş 1940’larda “Kadınları bir yere çıkarmıyorlar. Kadınları hep bastırıyorlar, çünkü kadın gücünden korkuyorlar” diye bir oyun yazmış. Sonra onu sevgili Gülriz Hoca daha eğlenceli, neşeli bir hale getirmiş. Aslında bu kadınların büyük bir problemi var. Her gün 10 kadından 8’i katlediliyor.

◊ Senin hiç psikolojik veya fiziksel şiddete maruz kaldığın oldu mu?

- Çok! “Gel gece bana gidelim” lafını duyup da masaları sandalyeleri dağıttığım bile oldu, bu yüzden işimden oldum hatta. Hep derler ya “Allah çirkin şans versin” diye. Aslında o bir güzellik skalasından değil, bu tarz durumlar için söylenen bir şeydir. Bir yerde de şöyle bir şeyle karşılaştım; oyuncu seçmelerinde bir kişi “Bizim bütün oyuncularımız konservatuvarlı. Bilmiyorum onların arasından sıyrılabilir misin? Sadece güzellik bir işe yaramıyor” dedi. Annem de yanımdaydı, “Yalnız benim kızım birincilikle kazandı konservatuvarı, tiyatro mezunu” dedi. Beni manken sanmışlar. Hoş, manken olsaydım da onu ilgilendirmezdi. Ben biraz fazla dikbaşlıyım. Bir şey yapabilmek için birilerine yanaşamam. Ben işimle varım zaten.

◊ Cevriye birçok kadını içinde barındıran bir karakter. O karakterlerden hangisi seni yansıtıyor?

- Hepsi. Hepimiz Cevriye’yiz çünkü bence. Bütün şarkılar, Cevriye’nin namusuyla ilgili yazılıyor. Evet, Cevriye gerçekten çok dürüst, çok namuslu bir kadın. Cevriye de, Marika da, oradaki diğer kadınlar da... Çünkü namussuzluk olarak gördükleri, oyun içerisinde de hep geçirdiğimiz şeyler; yalancılık, dolandırıcılık, sahtekârlık, katletmek, bir kadını dövmek ya da bir hayvanı, bir çiçeği incitmek. Bunları yapanlar namussuz, biz değiliz. Sırf kadın olduğumuz için biz kötü değiliz.

Niye bu kadar korkuyorsunuz kadınlardan? Korkmayın, kabul edin artık bazı şeyleri. O yüzden asıl mesajımız bu. Bunun arkasında da çok eğlenceli bir oyun ve çok mükemmel oyuncularımız var. Çalgı çengi değil derdimiz. Tabii ki çok gülmeye ihtiyacımız var, dünya olarak ihtiyacımız var mutlu olmaya ama gülerken biraz da düşünelim. İnsan olmayı düşünelim.

◊ Eşin Mehmet Ali Karakuş’la hem aynı evi hem de aynı işi paylaşmak nasıl?

- Zorlukları da var, güzellikleri de. Çok keyifli, çünkü sürekli sevdiğim, âşık olduğum adamı görüyorum. Ben onun gülüşüne âşığım. Kafamı çevirdiğim zaman onun gülüşünü gördüğümde içimi huzur kaplıyor. Birbirimizi çok görüyor muyuz? Hayır. Özellikle projeler varken hiç görmüyoruz. Bir yandan da bir süre sonra konuşacak şeylerin azalmaya başladığını fark ediyorsun. Çünkü 24 saat iş konuşuyorsun sadece.

◊ Peki bundan sonra neler hedefliyorsunuz?

- Şu an hazırlığını yaptığımız birkaç iş var. Çok büyük bir proje geliyor. Uluslararası bir proje. Birkaç ülke birlikte yapacağız. Yakında detayları vereceğim.

◊ “ Cevriye Müzikali ”nde Deniz Seki de rol alıyor. Kendisi “Müzikal benim hayalimdi. Bu projeyle hayalimi gerçekleştirdim” demişti. Onunla çalışmak nasıl? - Çok keyifli. O kadar tatlı bir kadın ki. Bayılıyorum ona. “Provam bitsin de gideyim” demedi hiç. Onunla çalışmak inanılmaz keyifli.