‘İlk şarkımı kredi çekip çıkarmıştım’

Gece hayatında canlı müziğin önemli isimlerinden. Kemik bir dinleyici kitlesi var. Çıktığı mekânları hayranları her daim dolduruyor. En son bu hikâyesi Harbiye Açıkhava’ya kadar uzandı. Anıl Durmuş’u daha yakından tanımak için buluşuyoruz.

◊ Yıllardır sahneye çıkıyorsun. Şarkılar yayımlıyorsun. Geçen haftalarda Harbiye Açıkhava Tiyatrosu’nda bir konser verdin. Ve albüm hazırlığındasın. Ama çok röportaj vermemişsin. En baştan başlayalım mı?

Orduluyum ama İstanbul’da doğdum. Bir ağabeyim var, şimdi Almanya’da yaşıyor. Babamın tercüme bürosu vardı. Annem ev hanımıydı. Tatlı bir ailemiz var. Şimdi onlar Antalya’ya yerleşti.

Büyüdüğüm yerde çocuk yaşlarda başladı. İlkokulda hocam müzik derslerinde beni kaldırırdı, “Anıl iyi bir sesin var, değerlendirilmelisin” demişti. Zaman geçtikçe müziğe ilgim daha da arttı. 13-14 yaşındayken bizim evin tam karşısında bir park vardı. Güngören’de oturuyorduk, parka gitar çalan bir arkadaşımız geldi. O çalarken ben de bir şarkı söyleyeyim dedim. O zamanlar sosyal medya bu kadar etkili değil, sadece Facebook vardı. Arkadaşım “Abi gel beraber bir şeyler yapalım” dedi. O dönem kameralı telefonlar da böyle değil. Ufak bellekler falan var. Bir kameralı telefon bulduk, orada bir apartman kapısının önünde çektik.

Hemen bir internet kafeye gidip şarkıyı yükledik. Sen sağ, ben selamet. Hiçbir beklentimiz yoktu. Aradan bir hafta falan geçti, arkadaşım aradı; “Farkında mısın bir şeyler oluyor. Yüklediğimiz şarkıyı insanlar paylaşmaya başladı” dedi. Test etmek için sürekli gittiğimiz bir hamburgerciye gittim acaba dışarıda tanıyacaklar mı diye. Yürürken bir baktım insanlar fotoğraf çektiriyor, hamburger sırasında beni tanıyorlar, bir şeyler değişiyor. Sonrasında iki, üç, dört şarkı derken internete attıklarımız daha çok dinlendi. Ama bu zamanla yetmemeye başladı.

20 yaşındaydım, ‘O Ses Türkiye’ye katıldım ama dönmediler. Sonra tabii hevesim kırıldı. ‘Sesimde mi bir sıkıntı var’, ‘Kötü mü söyledim, dönmediler’ diye düşündüm. Bana dönmemeleri sosyal medyada ‘trending topic’ (çok konuşulan konular) oldu. Ve sonraki sene bir daha katılmak istedim. Murat Boz döndü. Çeyrek finale kadar gittim. Mert Demir’le de orada tanıştık. Sonra arkadaşlık bağımız kuvvetlendi. O zaten söz-müzik yazarı olarak çok aktifti. Onun sözünü, müziğini yazdığı ‘Unutamadım Adını’ adlı şarkıyı 2016 yılında çıkardık. O şarkı kariyerimin profesyonel başlangıcı oldu.

◊ Çocukluktan beri müzik yapmak istiyormuşsun, konservatuvar okumadın mı?

◊ Gece hayatı sahneleri nasıl başladı?

İlk Nişantaşı’ndaki ‘Abdi’de bir pazar günü sahneye çıkmıştım. Güzel geçince her pazar sahne başladı. Para kazanmaya da başlayınca serüven devam etti.

◊ Bir şarkı yükledin ve her şey değişti! Hiç zorluklar yok muydu?

Zorluklar olmaz mı! Maddi olarak çok zorluk çektim. Hatta ilk şarkımı kredi çekip çıkarmıştım. Tutmayabilirdi ama ben bir kredi daha çeker, yine devam ederdim. Bir şey istiyorsan mücadele etmen lazım.

◊ 34 yaşındasın ve yıllardır sahnedesin. Gece hayatında seni en zorlayan şey neydi?

Uykusuzluk. Özellikle bu yaşlarda daha çok zorluyor.

◊ Neden insanlar seni dinlemeye geliyor?

Bence insanlar benimle aralarında bir bağ kuruyor. Bir gelen bir kere daha, bir kere daha geliyor. Şarkılarımı da seviyorlar. Bu bağ her geçen gün kuvvetlenerek büyüyor.

◊ İstanbul’un iyi mekânlarında çıkıyorsun. Sahnelerin rekabeti çok, sıyrılmak için neler yapıyorsun?

Belirli aralıklarla şarkı üretmemiz gerektiğine inanıyorum. Ben şarkı çıkarmayan biri olsam o rekabetin içinde olurdum. Ama kendi çıkardığım şarkıları da söylediğim için o rekabetin çok dışındayım.

◊ Şarkılarını sen mi yazıyorsun?

Yazdığım şarkılarım var. Bunun üzerinde de çalışıyorum. Şu an sadece birini yayımladım, gün yüzüne çıkmayı bekleyen şarkılarım var.

◊ Gece hayatında yıllar içinde neler değişti?

teknolojiyle birlikte dünya, sonra da insanlar değişti. Artık insanlar anı tam anlamıyla yaşayamıyor. Eski samimiyetler kalmadı. Eskiden herkes birbiriyle daha samimiydi. Şimdi insanların ellerinde telefonları oluyor.

◊ Sen popçu musun arabeskçi misin?

İkisi de değilim... Kalıplara sığmayı sevmiyorum.

Bugün popçu, yarın arabeskçi olabilirim. Daha özgün bir yerde kalmayı tercih ediyorum. Bir sene sonra neyi seveceğim belli değil. O yüzden ben oyum, buyum gibi şeyler söyleyemiyorum, üretiyoruz ve bu üretimi sınırlamak istemiyorum. Özgürlüğün getirdiği özgünlüğü seviyorum.

Bence benden popstar olmaz. Benden ne olur? İyi bir Anıl Durmuş olur.

◊ Anıl’ın müziğini nasıl anlatırsın?

Anıl’ın müziği şu anda herkesin müziği. Şarkıları yazan arkadaşlarımın müziği... Ve benim müziğim, gerçek hislerin müziği diyebilirim.

‘KÖTÜ GÜNÜ, İYİ GÜNÜ BİRLİKTE YAŞAMAK LAZIM’

◊ Sahnedeyken dinleyicilerden hiç ahlaksız teklifler aldığın oldu mu?

Hiç öyle bir teklif almadım. Kulise de öyle herkes tık diye giremiyor.

İki kişinin gerçekten frekanslarının birbirine uyumlanması gereken bir şey bence aşk. Yani hem sosyalliği, hem arkadaşlığı, kötü günü, iyi günü birlikte yaşamak lazım. Kolay bir şey değil, iki taraf da gerçekten bir şeyleri tolere edebilmeli.

Etkilenmem gerekiyor. Etkilenmeden kimseye açılamam ama etkilendiğim zaman çok net şekilde kendimi ifade ederim.

◊ Seni ilk kez tanıyacak birine kendini nasıl anlatırsın?

Ben saygıya sevgiden daha fazla önem veriyor olabilirim. Çünkü saygı olmadığı zaman sevgi de olmuyor. Güven duygusu çok önemlidir. Çünkü güvendiğimiz zaman aslında daha da büyürüz, daha da mutlu oluruz.

◊ Arkadaşlarının sende en çok değiştirmek istediği özellik ne?

Tezcanlıyım. Mesela saatlerce kafede oturamam. Bir de anlamsız rutinlerden sıkıldım. Sohbet ederken şu anki akıcılıktaki sohbeti arıyorum, anlamsız sohbetlerin içerisinde kendimi iyi hissetmiyorum.

◊ Damar diyebileceğimiz şarkıların var. Biraz bunalım bir tip misin?

Hiç değilim. Günlük hayatım gayet renkli. Kendime ait rutinlerim var. Bunlardan keyif alıyorum. Mesela bazı sabahlar 8.00’de kalkıp bisiklete biniyorum.

Hayır canım, sadece bu değil (gülüyor). Dünya turuna çıkacağım, bu benim için büyük bir zevk. Ben kendine önem veren ve bu tür aktiviteleri daha fazla yaptığım zaman mutlu olan biriyim. Bir de yalnız başıma da mutlu olurum. Aşırı sosyalliği sevmiyorum.

‘NEDEN AŞIRI POPÜLER OLMADIĞIMI SORGULUYORLAR’

◊ Bir Harbiye Açıkhava Tiyatrosu konseri verdin. O hikâye nasıl gerçekleşti?

Onu artık dinleyicilerim benden bekliyordu. YouTube’daki şarkılarımın altında genelde “Hak etmediğin yerdesin, sen daha iyilerini hak ediyorsun” yorumları yapıyorlar. Ben de onlara Harbiye’yle “Gelin o zaman hep beraber hak edelim” dedim, Harbiye’ye davet ettim. Sağlam bir sağanak yağmur vardı, ona rağmen kucaklaştık.

◊ Neden insanlar hak etmediğin yerde olduğunu düşünüyor?

Çünkü çok görünür değilim. Sadece müziğini üretip onunla uğraştığın zaman da o kadar popüler olamıyorsun. Onlar benim neden aşırı popüler olmadığımı sorguluyor. Ben de onlarla mutlu olduğumuzu ifade ediyorum.

◊ Müzikteki algoritmalar, çok tıklananın öne çıkması ama o tıklanmaların da manipülasyon olduğu söylentileri seni nasıl etkiliyor? Sen sahte tık alır mısın?

Öyle bir şey varsa da yapmam imkânsız. Önce kendini kandırıp aynı zamanda herkesi bir noktada kandırmış olup basamak basamak ilerilere çıkıyorsun. Çok kötü. Kötülüğe bakıp da vakit kaybetmektense iyiliklere bakar, kendi yolumu çizerim.

◊ Bundan sonrası için hayallerin neler?

İz bırakacak, tam içime sinen şarkılar çıkarmak... Bir albüm hazırlıyorum, sekiz şarkı olacak. Büyük konserler planlıyorum. Bir Harbiye planımız daha var kafamızda.