Zorbalar ve Yarattıkları Ceberut: Half Man

Richard Gadd'ın, Baby Reindeer'ın büyük başarısından sonraki yeni öyküsü, seyircisini yine zehirli, zararlı ve bağımlı bir ilişkiyle buluşturacağının sinyallerini veriyor ilk sahnesinden. Ancak bu kez karşımızda, kan yoluyla değil ama hayat, kader, koşullar ve hatta belki de seçimler yoluyla birbirine bağlanan iki üvey kardeş var. Ve onların on yıllara yayılan ilişkisi, ekranda gördüğümüz basmakalıp büyüme öykülerinin çok ötesine geçiyor; karmaşıklığı ve sınırsızlığıyla toksik erkekliğin, kontrolsüz şiddetin, öfke patlamalarının kanlı ve korku dolu bir seremonisine dönüşüyor. Dahası bu motifler, Gadd'ın hikâyesinin yalnızca üst katmanlarını simgeliyor. Toprağın altında, derinlerde filizlenenler, erkeklerin kendilerini nasıl gördükleri, benliklerini hemcinslerinin bakış açısına göre nasıl inşa ettikleri ve bilhassa istismarcı ve benmerkezci ebeveynlerin, topluma bıraktığı "miras" üzerine kurulu… Ataerkil toplumların körüklediği "erkeklik" algısını inceleyen ve bir zorbanın, adım adım nasıl yaratıldığını anlatan pek çok hikâye izledik. Fakat Half Man, hem bir zorbanın nasıl yeni bir zorba yarattığı hem de erkeklerin kimliklerini inşa süreçlerinin, nasıl tümüyle hemcinslerine bağlı/bağımlı olduğunu kusursuz bir biçimde işliyor.

Gerçekten de girizgâhta yediği yumrukla yere yığılan Niall'ın şiddetle karşılaşma serüveni, bir sonraki sahnede, 80'li yıllarda lisede yediği başka yumruklarla başlıyor aslında. Kırılgan ve naif olduğu için cinsel yönelimi farklı olmakla suçlanan Niall'ın hayatını kâbusa çevirecek gelişme, şiddet sebebiyle bir süre bir ıslahevinde kalan "korkunç" Ruben'in okula geri döneceğini öğrenmesiyle gerçekleşiyor. Hatta annesi Lori'nin (Neve McIntosh), Ruben'in annesiyle olan birlikteliği sebebiyle -ki bu şimdiden küçük kasabalarında dedikodulara yol açmış- iki üvey kardeşin aynı odayı paylaşacaklarını söylemesiyle işler Niall için içinden çıkılmaz bir hal alıyor.

Öyle ki Ruben'in, Niall'ın odasındaki posterleri yırtarak yenilerini astığını gördüğümüz sahne, kısa sürede Niall-Ruben arasındaki problemli ilişkinin dinamiklerinin belirleyicisi ve Niall'ın kimlik sürecinin ilk işareti oluyor. Bu andan itibaren aralarındaki tuhaf yardımlaşma haliyle kendisini Ruben'in zehirli erkeklik figürü üzerinden algılayan ve gören bir Niall ile üvey kardeşinin üzerindeki otoritesi, ondan gördüğü hayranlık ve koruma vaadiyle sözde kahraman olan bir Ruben, senelere yayılacak bir trajedinin zeminini hazırlıyorlar. Lise yıllarında başlayan kardeşlik ve arkadaşlıkları, yalnızca annelerinin birlikteliğiyle bir ortaklığa dönüşmüyor; babalarının "yokluğuyla" olan travmaları da buna katkı sağlıyor ve birbirlerine panzehir oldukları bir yoldaşlık yerine, hayatlarının en büyük zehrine dönüştükleri bir yolculukta buluyorlar kendilerini. Niall, cinsel yönelimi Ruben'in erkeklik portresinden farklı olduğu için kendisini ve hayatını tümüyle felce uğratırken Ruben ebeveynleri tarafından yaratılmış bir zorba olarak iyileşmenin, artık iyi biri olmanın mümkün olmadığını tekrar tekrar kanıtlıyor. Ergenliklerinden yetişkinliklerine değin her seçimleri ya birbirlerinin yüzünden ya da birbirleriyle ilişkili bir hata silsilesinden kaynaklanıyor. Geçmiş acıları ve korkuları, birbirlerinin hayatlarında yepyeni felaketlere davetiye çıkarıyor. Birbirlerinden kopmayı denedikçe daha çok düğüm oluyorlar, faydalanamadıkça daha çok öfkeleniyor ve birbirlerine daha çok zarar veriyorlar. Bu yolculuğun sorumluları anneler ise Half Man'de genelde yeterince işlenmemiş bir halde, yalnızca çocukların gözünden karşımıza çıkıyorlar. Bu elbette biraz da karabasan gibi gizlenen ebeveyn etkisiyle de ilişkili. Ancak Maura (Marianne McIvor) ve Lori'nin ilişkilerinin sonuçlarının ve çocuklarıyla kurdukları sorunlu iletişimin görünürlüğünün artması, Niall ve Ruben'in karakterlerine yeni katmanlar ekleyebilirdi.

Altı bölümden oluşan Half Man'in açılış sahnelerinin her biri gelecekte ya da düğün gününde olacaklara yönelik kısa görüntülerle tempoyu ve gizemi yükseltirken karakterlerin omuzlarına çökmüş tehditkâr hava, izleyici için yorucu bir deneyim halini alabiliyor. Dizi, özellikle Ruben'i canlandıran Richard Gadd ve Stuart Campbell'ın yer aldığı sahnelerde, öylesine rahatsız edici, patlamanın ne zaman gerçekleşeceğini tahmin edemeyeceğiniz yoğun bir korku sarmalı yaratıyor ki Niall'ı canlandıran Jamie Bell ile Mitchell Robertson'ın kırılganlıkları da buna tuz biber oluyor. Toplumlar ve dahası ebeveynler nasıl bir zorba yaratır ve o zorba, nasıl yeni bir ceberutu doğurur sorusunun acımasız ve cüretkâr yanıtını veriyor Half Man. Büyümeye yönelik umutsuz bir hikâye bu; bu sebeple de izlemesi bir hayli zor.